معنی فانی

معنی فانی

(اِخ) جلال الدین. رجوع به جلال الدین دوانی شود.
(ع ص) ناپاینده. (ربنجنی). نیست شونده. ناپایدار: اگر عقل فانی نگردد تو عقلی وگر جان همیشه بماند تو جانی.منوچهری. ما همه فانی و بقا بس تو راست ملک تعالی و تقدس تو راست.نظامی. || (اصطلاح عرفان) کسی را گویند که در راه شناخت حق و وصال معشوق از خود درگذرد و در معشوق فنا شود تا به او بقا پذیرد: گر مرا در عشق خود فانی کنی باقیت بر جان من شکرانه ای است.عطار. چو فانی شد دلت اندر ره عشق قرار عشق جانان بی قرار است.عطار. خوش است عمر دریغا که جاودانی نیست پس اعتماد بر این پنج روز فانی نیست. سعدی. || پیر سالخورده. (منتهی الارب). پیری که قوای او رفته باشد. (از اقرب الموارد). - دار فانی؛ کنایت از دنیاست که پایدار نماند.

کلمات هم‌قافیه با «فانی»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «نی» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید