معنی واژه سما

[ سَ ] (ع اِ) در میان فارسی زبانان با حذف همزه به معنی آسمان آمده : آب رونده به نشیب و فراز ابر شتابنده بسوی سماست.ناصرخسرو. نام بزرگ امام زمانست از این مثل من از زمین چو زهره بدو بر سما شدم. ناصرخسرو. چون بخندی خبر دهد دهنت کز سما اختران همی ریزد.خاقانی. عشر ادب خوانده ز سبع سما عذر قدم خواسته از انبیا.نظامی. یکدهان نالان شدی سوی شما های و هویی در فکنده در سما.مولوی. سیر بیرونی است فعل و قول ما سیر باطن هست بالای سما.مولوی. رجوع به سماء شود. || اسم. || نام و نشان و علامت. (ناظم الاطباء).[ سُ ] (اِ) مشروبی بود که هندوان بر آتش مقدس می افشاندند. (تاریخ تمدن قدیم ایران).