معنی کفائی
6 بازدید
[ کِ ] (ع ص نسبی) منسوب به کفایت. کفایی. (از فرهنگ فارسی معین). - واجب کفائی؛ (در اصطلاح فقه) امری واجب که چون یک یا چند تن آن را انجام دهند اجرای آن از عهدهٔ دیگران ساقط شود. مانند نماز میت و جهاد. مقابل واجب عینی مانند نماز و زکوة و روزه و جز آنها. (از یادداشت مؤلف). و رجوع به واجب شود.
کلمات هم‌قافیه با «کفائی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ئی» برای سرودن شعر