معنی کاتب دمشقی

[ تِ بِ دِ مَ ] (اِخ) احمدبن محمدبن علی بن یحیی بن صدقهٔ تغلبی، ادیب شاعر کاتب دمشقی مکنی به ابوعبداللََّه از مشاهیر ادبا و شعراء دمشق اوائل قرن ششم هجرت و دیوانش مشهور و اشعارش در غایت جودت و ملاحت است. در بلاد بسیاری سیاحت ها کرد و مدایحی گفت و ببلاد عجم نیز رفت و در حلب با ابن حیوس ملاقات کرد و شعر خود را بدو اظهار داشت و ابن حیوس نیز بعد از تحسین بسیار گفت که این جوان خبر مرگ به من داد زیرا بحکم تجربه هر کسی در فنی مهارت یافت و بمقامی عالی رسید دلیل وفات استاد سابق آن فن میباشد و یک مرتبه نیز در نهایت بدبختی وارد حلب شد و این دو بیت را به ابن حیوس نوشت و استرحام نمود؛ لم یبق عندی مایباع بحبة و کفاک علما منظری عن مخبری الا بقیة ماء وجه صنتها عن ان یباع و این این المشتری. پس ابن حیوس مستحضر شد و گفت که اگر در مصراع آخری و انت نعم المشتری میگفت بهتر بود و در رمضان ۵۱۷ هـ . ق. در شصت وهفت سالگی درگذشت. (ریحانة الادب ج ۳ ص ۳۳۳ و ج ۵ ص ۳۳۴). و نیز رجوع شود به ابن خیاط ابوعبداللََّه در همین لغت نامه و ابن خلکان چ تهران (ج ۱ ص ۴۷) و کنی و القاب قمی (ج ۱ ص ۲۷۰).