معنی چهارقل

[ چَ / چِ قُ ] (اِ مرکب) (مرکب از چهار +قل) «قل» امر حاضر مفرد از مصدر «قول» عربی است، به معنی بگو. چون این کلمه در آغاز چهار سوره از سوره های قرآن کریم آمده است و این سوره ها چون با کلمهٔ «قل» آغاز می شود آن چهار را «چهارقل» اصطلاح کرده اند و آن سوره ها عبارتند از: سورهٔ اخلاص که با {/B«قُلْ هُوَ اَللََّهُ أَحَدٌ...» ۱-۴۱۱۲:۱/}شروع میشود و سورهٔ فلق که با {/B«قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلْفَلَقِ ...» ۱-۴۱۱۳:۱/}آغاز میشود. و سورهٔ الناس که با {/B«قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلنََّاسِ»۱-۴۱۱۴:۱/}ابتدا می شود و سورهٔ کافرون که با{/B «قُلْ یََا أَیُّهَا اَلْکََافِرُونَ ...» ۱-۴۱۰۹:۱/}آغاز شود. رجوع به چارقل شود.