معنی وصله

[ وَ لَ / لِ ] (از ع، اِ) هر چیز که آن را به چیز دیگر پیوند کنند. (فرهنگ فارسی معین). || پارهٔ جامه و کاغذ و غیره . (غیاث اللغات) (آنندراج). پاره و کژنه و لاخه و وژنگ و پینه و درپی. (ناظم الاطباء). درپی و رقعه. (یادداشت مرحوم دهخدا). قطعه. (ناظم الاطباء). || دوخت ودوز. ترمیم لباس و جوراب های پاره. (فرهنگ فارسی معین از فرهنگ لغات عامیانهٔ جمالزاده): تا که رختم به بر جامه بران خواهد بود از پی وصله دو چشمم نگران خواهد بود. نظام قاری. چون تو را پنج حواس است کز آن داری حظ پنج وصله ست ز تو جامه چنان برخوردار. نظام قاری. - وصله انداختن؛ وصله کردن. پینه کردن. - وصله برداشتن (برنداشتن)؛ وصله پذیر بودن (نبودن). قبول کردن (نکردن) وصله پینه را. - امثال: چیزی که شده پاره، وصله برنمیداره. - وصله پیراستن؛ وصله کردن. وصله زدن : شرمم از خرقهٔ آلودهٔ خود می آید که بر او وصله به صد شعبده پیراسته ام. حافظ. - وصلهٔ تن؛ در تداول، خویشاوند. قوم و خویش. (فرهنگ فارسی معین). - وصلهٔ جهودی؛ وصله ای که جهودان بر قبا دوزند برای تمییز با مسلمانان. (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به غیار شود. - وصله چسباندن؛ ملحق کردن وصله به چیزی. پینه کردن. (فرهنگ فارسی معین). - || متهم ساختن. - وصله خوردن؛ وصله پینه شدن. وصله برداشتن. - وصله خورده؛ مورد وصله و پینه قرارگرفته. وصله شده. - وصله دار؛ پینه دار. جامهٔ باوصله پینه. هر چیز درپی دار مانند جامه و کفش و جز آن. (ناظم الاطباء). - وصله زدن؛ وصله کردن. پینه کردن. - وصله شدن؛ وصله خوردن. وصله برداشتن. - وصله کاری؛ کار وصله زدن. شغل و حرفهٔ وصله کار. - وصلهٔ کاغذی؛ کاغذی که بر جامه چسبانند و بهای آن جامه بر آن نویسند. - وصله کردن؛ پینه کردن. رفو کردن. درپی کردن و لاخه نمودن. (ناظم الاطباء). - وصله کردن شکم؛ ته بندی غذا خوردن. خوردن مقدار کمی نان و خوراک یا تنقل برای کاستن از شدت گرسنگی. (فرهنگ فارسی معین از فرهنگ عامیانهٔ جمال زاده). - وصلهٔ لوطی؛ هر یکی از آلات و ابزار لوطی. (یادداشت مرحوم دهخدا). هفت وصلهٔ لوطی گری. رجوع به همین مدخل شود. - وصلهٔ ناجور؛ در تداول، پینه ای که از حیث رنگ و جنس با اصل (پارچه، چرم و غیره) فرق دارد. - || کسی در میان جمعی که بهیچوجه با آنها تناسب و تفاهم روحی و اخلاقی ندارد. غیرمتجانس. (فرهنگ فارسی معین): همدم بیگانگان مباش و بپرهیز عاقبت از جنس بد، ز وصلهٔ ناجور.عارف. - وصله نشاندن؛ پینه کردن. رفو کردن : فرسود جامه لیکن خازن به وصله ننشاند بود آن مرا به بالا اما نگشت واصل. نظام قاری. - وصلهٔ ناهمرنگ؛ وصلهٔ ناجور: فلان وصلهٔ ناهمرنگ است؛ یعنی مناسبت و هم آهنگی ندارد. رجوع به ترکیب «وصلهٔ ناجور» شود.