معنی هراسیدن

[ هَ دَ ] (مص) ترسیدن. بیم داشتن. هراس داشتن. بشکوهیدن. (یادداشت به خط مؤلف). ترسیدن و واهمه کردن باشد. (برهان): کز بیم ناوک تو به مغرب به روز و شب اندر تن عدو بهراسد همی روان.فرخی. هنگام مدح او دل مدحت کنان او از بیم نقد او بهراسد ز شاعری.فرخی. سمندش چو آن زشت پتیاره دید شمید و هراسید و اندررمید.اسدی. به ایرانیان گفت گردان چین هراسیده اند از شما روز کین.اسدی. مسیحم که گاه از یهودی هراسم گه از راهب هرزه لا میگریزم.خاقانی. جان در کنف شاهست از حادثه نهراسد عیسی زبر چرخست از دار نیندیشد. خاقانی. هراسیدم از دولت تیزگام که بگذارد این نقش را ناتمام.نظامی. ز گوهر سفتن استادان هراسند که قیمت مندی گوهر شناسند.نظامی. خرد بخشید تا او را شناسیم بصارت داد تا هم زو هراسیم.نظامی. از عقوبت آخرت نهراسد. (گلستان).