معنی نغوشا

[ نِ / نَ ] (اِ) نغوشا و نغوشاک را فرهنگ نویسان بدین معانی آورده اند: ۱ - مذهب گبران. (اسدی) (برهان قاطع) (صحاح الفرس). مذهبی در کیش گبران. (اوبهی). ۲ - آتش پرست. (جهانگیری) (برهان قاطع). گبر. مغ. (جهانگیری). ۳ -جهود. (اوبهی) (صحاح الفرس). ۴ -صابئین، از دینی به دینی گرایندگان؛ یعنی از هر دینی چیزی را اخذ کردند، ملایکه می پرستند و زبور می خوانند و روی به کعبه نماز می گزارند. (برهان قاطع) (جهانگیری). ۵ -نام جهودی هم بوده است. ۶ -از دینی به دین دیگر نقل کردن. (برهان قاطع). مرحوم صادق هدایت این کلمه را از مجوس، مگوش مشتق دانسته است. (مجلهٔ موسیقی سال ۲ شمارهٔ ۸ ص ۳۵). ولی کریستن سن اصل کلمه را نیوشاگ دانسته است. (ایران در زمان ساسانیان ص ۱۹۳). و آن صفت فاعلی است از نغوشیتن پهلوی MMM نغوشیدن MMM نیوشیدن، به معنی شنونده و مستمع، و همین کلمه است که عرب آن را به «سماعون» ترجمه کرده است، و آن پائین ترین -پنجمین -طبقه از طبقات مانویان است، و من باب اطلاق جزء به کل به همهٔ مانویان اطلاق می شده است. بنابراین این کلمه ربطی به صابئین ندارد. (از متن و حاشیهٔ برهان قاطع چ معین ص ۲۱۵۲).