معنی نخش

[ نَ خَ ] (ع مص) کهنه و پوسیده گردیدن اسفل و پائین چیزی. (از منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد).[ نَ ] (ع اِ) پاره ای از مال. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). قسمتی از مال. (از المنجد). || (مص) لاغر شدن. مهزول شدن. (منتهی الارب) (آنندراج). لاغر گردیدن. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || برانگیختن. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || سخت راندن. (منتهی الارب) (آنندراج). سخت راندن ستور را. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد). || جنبانیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). حرکت دادن چیزی را. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || رنجانیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). اذیت کردن. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || سر انگشت یا سر چوب فرا کسی زدن. (از المنجد) (تاج المصادر بیهقی). || خراشیدن. (منتهی الارب) (آنندراج). خراشانیدن چیزی را. (از ناظم الاطباء). || پوست باز کردن. (منتهی الارب) (آنندراج). پوست باز کردن از چیزی. (از ناظم الاطباء). پوست کندن چوب را. (از المنجد) (از اقرب الموارد). || برگزیده و خلاصهٔ چیزی گرفتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).[ نَ خَ ] (ص) دراز(؟). (یادداشت مؤلف): دعوی کند خدائی و مر هیچ بنده را نتوان که دست گیرد از جوع و از عطش آن پادشاه نیست که دستور او کند بر ناخوشی به مال کسان دست را نخش. سوزنی. دست شاعر نخش بود به صله سوزنی شاعری است دست نخش.سوزنی.