معنی نثاری تونی

[ نِ یِ ] (اِخ) از شاعران قرن دهم هجری است و به روایت سام میرزا صفوی «در شعر و انشا و معما بی بدل است و از نتایج طبع وقاد او سرو و تذرو است که در بحر شاه و درویش گفته». او راست: دل شبی چنگ در آن سلسلهٔ محکم زد باد صبح آمد و آن سلسله را بر هم زد. ای دل غمگین به تنگ از خانهٔ تن آمدی عاقبت خون گشتی و از چشم روشن آمدی. ترک من مست می ناز است هشیارش مکن فتنه ای یک لحظه در خواب است بیدارش مکن. رجوع به تذکرهٔ نصرآبادی ص ۵۲۲ و روز روشن ص ۶۸۲ و تحفهٔ سامی ص ۱۲۳ و هفت اقلیم ذیل اقلیم چهارم و نگارستان سخن ص ۱۱۸ شود.