معنی مصلحتجوی
6 بازدید
[ مَ لَ حَ ] (نف مرکب) که صلاح کار و مصلحت حال خود يا کسی جويد. مصلحتانديش. (از يادداشت مؤلف). صواببين. چارهانديش: شحنه به رأی خونخواران و قاضی مصلحتجوی طراران. (گلستان). رجوع به مصلحتانديش شود.
کلمات همقافیه با «مصلحتجوی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وی» برای سرودن شعر