معنی مخطی‌ء
7 بازدید
[ مُ طِ ءْ ] (ع ص) (از «خ طء») خطاکننده و کسی که ارادهٔ صواب کند و بی قصد از او خطا صادر گردد و خاطی کسی که به ارادهٔ خود خطا کند. (آنندراج) (از غیاث) (از محیط المحیط) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). کسی که بقصد گناه می کند و آنکه در دین خود به راه خطا می رود، خواه بقصد و یا بدون قصد. (ناظم الاطباء). مقابل مصیب. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به مادهٔ بعد شود.
کلمات هم‌قافیه با «مخطی‌ء»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ء» برای سرودن شعر