معنی محکمة

[ مَ کَ مَ ] (ع اِ) داوری خانه. (منتهی الارب). رجوع به محکمه شود. - جای فرمان. (یادداشت مرحوم دهخدا).[ مُ کَ مَ ] (ع ص) تأنیث محکم. (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به محکم شود. - آیات محکمه؛ آیات محکمات. آیاتی که یک معنی را محتمل بود و بس. رجوع به محکم شود. - سورهٔ محکمه؛ سورهٔ مبین و غیرمتشابه که در آن جز یک معنی احتمال نرود. (از تفسیرالکشاف سورهٔ محمد آیهٔ ۲۰). سورهٔ غیر منسوخه. (آنندراج) (منتهی الارب). قوله تعالی: {/Bوَ یَقُولُ اَلَّذِینَ آمَنُوا لَوْ لاََ نُزِّلَتْ سُورَةٌ فَإِذََا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْکَمَةٌ وَ ذُکِرَ فِیهَا اَلْقِتََالُ رَأَیْتَ اَلَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ یَنْظُرُونَ إِلَیْکَ نَظَرَ اَلْمَغْشِیِّ عَلَیْهِ مِنَ اَلْمَوْتِ فَأَوْلی ََ لَهُمْ `طََاعَةٌ وَ قَوْلٌ مَعْرُوفٌ... ۱-۳۴۴۷:۲۰-۲۱/}(قرآن ۴۷/۲۰ و ۲۱)؛ و گویند آنان که گرویدند چرا فرودنیاید سوره ای پس هرگاه فرستاده شود سوره ای محکم و یادآوری شود در آن جنگ بینی آنان را که در دلهاشان بیماری است نگرند به سوی تو نگریستن بیهوش گشته از مرگ پس سزاوار باد ایشان را فرمان برداری و سخنی پسندیده...[ مُ حَ کْ کِ مَ ] (ع ص) مونث مُحَکِّم. رجوع به محکم شود.[ مُ حَ کْ کِ مَ ] (اِخ) خوارج. آنان را از آنروی محکمه خوانند که انکار امر حکمین کردند بگفتارشان لاحکم الاللََّه. قائلین به «لاحکم..» و آنان حروریه باشند که بر امیرالمؤمنین علی علیه السلام خروج کردند آنگاه که ارادهٔ تحکیم فرمود میان خود و معاویه و گفتند لاحکم الاللََّه و از آنرو آنان را محکمه نیز نامند. (یادداشت مرحوم دهخدا). قومی از خوارج، آنان را محکمه گویند چون کار حکمین را انکار کردند و گفتند، لاحکم الاللََّه. (از منتهی الارب). رجوع به خوارج شود.