معنی محکمات

[ مُ کَ ] (ع ص، اِ) جِ مُحکَمَة. آیات محکمات، مقابل متشابهات. آیات ظاهر المعانی یعنی آیاتی که معانی آن صریح باشد بر یک وجه. (غیاث). آیات محکمات، آیات واضح که سامع محتاج به تأویل نیفتد. (ناظم الاطباء) (السامی). آیت های قرآن که یک معنی را محتمل بود. (مهذب الاسماء). که سائل نیازمند تأویل نیست مانند آیات:{/B قُلْ تَعََالَوْا أَتْلُ مََا حَرَّمَ رَبُّکُمْ عَلَیْکُمْ...۱-۷۶:۱۵۱/} تا آخر سوره که آیات واضح المراد است و شنونده را نیاز به تأویل نمی افتد. (از منتهی الارب). امام فخر در تفسیر کبیر گوید دربارهٔ معنای محکم و متشابه اقوال گوناگون است از ابن عباس نقل شده است که آیات محکم عبارتند از سه آیه در سورهٔ انعام {/B(فَقُلْ تَعََالَوْا...۱۰-۱۱۳:۶۱/} تا آخر این سه آیه) و متشابه عبارت است از اوایل سور. و در روایت دیگر از ابن عباس محکم به ناسخ و متشابه به منسوخ تعبیر شده است. (از تفسیر کبیر امام فخررازی چ ۱۳۵۷ ج ۹ ص ۱۸۲). و رجوع به محکم شود: ترا ز حکمت یونان جز این چه شد حاصل که شبهه کردی در محکمات قرآنی.قاآنی.