معنی مجرد شدن

[ مُ جَ رْ رَ شُ دَ ] (مص مرکب) تنها شدن. یگانه و منفرد شدن. جدا شدن از کسی یا چیزی. منقطع و دور شدن : وین جان کجا شود چو مجرد شد وین جا گذاشت این تن رسوا را. ناصرخسرو. دانی که جز اینجای هست جایش روحی که مجرد شده ست از اندام. ناصرخسرو. آنگه که مجرد شوی نیاید از تو نه تولا و نه تبرا.ناصرخسرو. عادت خورشید گیر فرد و مجرد شدن چند بکردار ماه خیل و حشم داشتن. خاقانی. گر چه پذیرندهٔ هر حد شدی از همه چون هیچ مجرد شدی.نظامی. گر چه مجرد شوی از هر کسی بر سر آن نیز نمانی بسی.نظامی. چون الف گر تو مجرد می شوی اندرین ره مرد مفرد می شوی.مولوی. - برکشیده شدن از نیام. بیرون آمدن شمشیر از غلاف. برهنه شدن شمشیر: چو تیغ شاه مجرد شود به گاه وغا ز وهم هیبت او در وغا بلرزد سر. مسعودسعد.