معنی مجاراة

[ مُ ] (ع مص) با کسی رفتن. (تاج المصادر بیهقی). با هم رفتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). - مناظره کردن در سخن. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). - مجاراة الخصم؛ عبارت است از اینکه هنگام مجادله و مناظره برای آنکه مخاطب را الزام کنند به پاره ای از مقدمات تمهیدیهٔ وی تسلیم گردند و آن را قبول کرده سپس رشتهٔ سخن را از نو پیوند داده و در صدد الزام او برآیند مانند قول باری تعالی در کلام مجید: {/Bإِنْ أَنْتُمْ إِلاََّ بَشَرٌ مِثْلُنََا تُرِیدُونَ أَنْ تَصُدُّونََا عَمََّا کََانَ یَعْبُدُ آبََاؤُنََا فَأْتُونََا بِسُلْطََانٍ مُبِینٍ ۲۲-۳۶۱۴:۱۰/}(قرآن ۱۴/۱۰). {/Bقََالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلاََّ بَشَرٌ مِثْلُکُمْ ۱-۸۱۴:۱۱/} (قرآن ۱۴/۱۱). اعتراف و تسلیم است از جانب پیمبران به اینکه هر یک مانند افراد ملت خود از جنس بشر هستند و گویا سلب رسالت از خود کردند و حال آنکه مراد این نیست بلکه در مقام مجارات خصم بر آمده اند تا او را ملزم کنند و مثل این است که می گویند دعوی شما را در اینکه ما هم از جنس بشر هستیم قبول داریم ولی این امر منافی آن نخواهد بود که خداوند بر ما منت نهاده، و ما را برای رسالت برگزیند. (از کشاف اصطلاحات الفنون). - با کسی چیزی واراندن. (تاج المصادر بیهقی). چیزی را راندن. (آنندراج). - دفع الوقت نمودن. (آنندراج).