معنی قنس

[ قَ ] (ع اِ) اصل بزرگی. (منتهی الارب). نژاد. (ناظم الاطباء). اصل: فلان شعبة من قنسک؛ ای اصلک. (اقرب الموارد). رجوع به قِنس شود.[ قِ ] (ع اِ) اعلای سر. ج، قنوس. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || اصل بزرگی. (منتهی الارب). نژاد. (ناظم الاطباء). رجوع به قَنس شود.[ قَ نَ ] (ع اِ) قی اندک. (منتهی الارب) (آنندراج). طُلَعاء که قی اندک است. (اقرب الموارد). || گیاهی است خوشبوی. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (اقرب الموارد). نافع جمیع آلام و درد بارده و مالیخولیا و درد پشت و درد مفاصل و مصفی خون و رنگ و مفرح و مقوی دل و مقوی معده و لعوق آن با انگبین بغایت نافع است جهت سرفه و دمه و دافع خشم و دوردارنده از آفات. (منتهی الارب) (آنندراج). راسن که زنجبیل شامی است. (ناظم الاطباء). نباتی است خوشبو که به فارسی راسن نامند. (فهرست مخزن الادویة).