معنی قاری تبریزی

[ یِ تَ ] (اِخ) ملا مصطفی بن ابراهیم مشهدی. از افاضل قراء اواخر قرن یازدهم هجرت که به سال ۱۰۰۷ در حوالی تبریز متولد و در حدود ۱۰۸۰ هـ . ق. وفات یافت. تألیفاتی در علم تجوید دارد. از اوست: ۱- ارشاد القاری در بیان قرائت عاصم کوفی به زبان پارسی که در کربلا به تألیف آن آغازیده و به فاصلهٔ پنج سال در ۱۰۷۸ هـ . ق. در نجف آن را به اتمام رسانده و حاوی زبدهٔ مصنفات دیگرش میباشد و اول آن این شعر است: ای فاتحهٔ مصحف حمدت توحید وی نقطه ای از کتاب مجدت خورشید و ظاهراً این آخرین تألیفات اوست و اندکی پس از آن وفات یافته است. ۲- تحفة الابرار در تجوید و این ملخص کتاب تحفة القاری است. ۳- تحفة القاری یا تحفة القراء که در بمبئی چاپ شده است. ۴- تحفة المقرئین. ۵- وقوف القرآن. (ریحانة الادب ج ۳ ص ۲۵۹ از الذریعه).