معنی فضایی

[ فَ ] (ص نسبی) فضائی. منسوب به فضا. - هندسهٔ فضایی؛ قسمتی از علم هندسه که دربارهٔ اجسام بحث میکند و موضوع آن مطالعهٔ چیزی است که قسمتی از فضا را اشغال کند.[ فَ ] (اِخ) از همدان است. شخصی سلیم النفس و صادق القول بود و نسبت به حقیر (صادقی کتابدار) سمت معلمی داشت. شعرش هموار و آبدار است و این ابیات از اوست: عاشقان را ذوق از معنی است نی صورت ز دوست صورت شیرین بچشم کوهکن گو سنگ باش. بار غم از دل مجنون که تواند برداشت ناقهٔ لیلی اگر روی به هامون نکند. (از مجمع الخواص تألیف صادقی کتابدار از ترجمهٔ خیام پور ص ۲۴۷). فضایی از شعرای زمان شاه عباس صفوی است.