معنی فرس اعظم

[ فَ رَ سِ اَ ظَ ] (اِخ) یکی از صور شمالی فلک که به شکل اسبی توهم شده و یکصد و چند ستاره در آن رصد شده که سه از قدر دوم و سه از قدر سوم است. سرةالفرس و منکب یا ساعدالفرس و متن الفرس و مرکب الفرس و جنب الفرس و ضاح الفرس از جملهٔ ستارگان این صورت است و صورت اسب را کلان و فرس ثانی نیز نامند. (از یادداشت به خط مؤلف). آن را بر مثال اسبی توهم کرده اند که آن را سر و دو دست و کفل و دو پای نبود و این صورت را بیست کوکب است. (یادداشت به خط مؤلف از جهان دانش). ابوریحان نام دو صورت از صور شمالی فلک را فرس نویسد و چنین آرد: صورت هژدهم فرس اول ای اسب نخستین همچون سر اسبی تا گردنگاه او و از بهر این او را گه گاه پارهٔ اسب خوانند و صورت نوزدهم فرس ثانی ای اسب دوم و آن چون نیمهٔ پیشین اسب است با دو پر، و پای ندارد زیرا که نیمهٔ زیرینش بریده است چون گاو که به صورتهای بروج گفتیم. (التفهیم صص ۹۲-۹۳).