معنی عیبجوینده
5 بازدید
[ عَ / عِ یَ دَ / دِ ] (نف مرکب) عیبجوی. عیبجو. که عیب مردمان جستجو کند تا آشکار سازد. رجوع به عیب جو و عیب جوی شود: چنان زی که از رشک نَبْوی به درد که عیب آورد عیب جوینده مرد.اسدی.
کلمات همقافیه با «عیبجوینده»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ده» برای سرودن شعر