معنی علی سهروردی

[ عَ یِ سُ رَ وَ ] (اِخ) ابن مسلم بن محمدبن علی سلمی دمشقی شافعی خلوتی. مشهور به ابن سهروردی و ملقب به جمال الاسلام و مکنی به ابوالحسن. وی فقیه و اصولی و مفسر و عالم به فرایض و ریاضی دان بود و در نزد غزالی تلمذ کرد و در ذی قعدهٔ سال ۵۳۳ هـ . ق. در دمشق درگذشت. او را تصنیفاتی در فقه و تفسیر است. (از معجم المؤلفین ج ۷ ص ۲۴۱). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است: طبقات الشافعیهٔ اسنوی ص ۱۹. سیرالنبلاء ذهبی ج ۱۲ ص ۱۵۲. الوافی صفدی ج ۱۲ ص ۲۰۳. طبقات الشافعیهٔ سبکی ج ۴ ص ۲۸۳. طبقات المفسرین سیوطی ص ۲۶. مرآةالجنان یافعی ج ۳ ص ۲۶۱. الدارس نعیمی ج ۱ ص ۱۸۰. شذرات الذهب ابن عماد ج ۴ ص ۱۰۲. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ۱۸.