معنی علاءالدولهٔ کرابی
6 بازدید
[ عَ ئُدْ دَ لَ یِ کَ ر را ] (اِخ) برادرزن خواجه یحیی کرابی (از امرای سربداران) (۷۵۳ -۷۵۹ هـ . ق.). روزی که خواجه یحیی سواره بخانهٔ خود می آمد علاءالدوله بر پشت اسب او جست و او را زخمی کرد. خواجه یحیی نیز علاءالدوله را مجروح ساخت و هر دو در همان موقع یعنی در سال ۷۵۹ فوت کردند. (از تاریخ مفصل ایران، مغول ص ۴۷۴).
کلمات هم‌قافیه با «علاءالدولهٔ کرابی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بی» برای سرودن شعر