معنی شیروی

(اِخ) شیرو. شیرویه که به پدر عاق شد. (از فرهنگ جهانگیری) (از آنندراج) (از برهان) (از انجمن آرا). نام پادشاهی از پادشاهان ایران (قباد سوم) که پسر خسرو پرویز بود. (از فرهنگ لغات ولف). نام پسر خسرو پرویز که شیرویه نیز گویند. (از لغات شاهنامه) (از ناظم الاطباء): به یک هفته زین گونه با رود و می ببودند شادان ز شیروی کی.فردوسی. به نزدیک شیروی رفت آن دو مرد پرآژنگ رخسار و دل پر ز درد.فردوسی. رجوع به شیرویه شود.(اِخ) شیرو. شیرویه. نام پسر بهرام که سپهسالار نوشیروان بود. (فرهنگ لغات ولف): سپهدار شیروی بهرام بود که در جنگ بارای و آرام بود.فردوسی.(اِخ) نام یکی از پهلوانان ایرانی که در خدمت منوچهرشاه می بوده. (برهان). نام یک پهلوان ایرانی در زمان فریدون. (فرهنگ لغات ولف): سپهدار چون قارن کاوگان سپه کش چو شیروی شیر ژیان.فردوسی.(اِخ) نام یکی از پهلوانان توران در زمان تور. (یادداشت مؤلف): یکی پهلوان بود شیروی نام... بیامد ز ترکان چو یک لخت کوه شدند از نهیبش دلیران ستوه.فردوسی.(اِخ) ابن رستم بن سرخاب بن قارن. از ملوک طبرستان. (از حبیب السیر چ سنگی ج ۲ ص ۳۴۶). رجوع به شیرو شود.