معنی شهروان
7 بازدید
[ شَ رَ ] (اِخ) شهربان. شهراوان. شهرابان. بلده ای است بنواحی خالص. (یادداشت مؤلف). نام شهری بوده بر لب دجلهٔ بغداد و واسط و آنرا در قدیم دسکره مینامیده اند. (انجمن آرا) (آنندراج). رجوع به تاریخ مغول عباس اقبال ص ۲۶۴ و دسکرة شود.
کلمات هم‌قافیه با «شهروان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر