معنی شرمساری بردن
7 بازدید
[ شَ بُ دَ ] (مص مرکب) خجل شدن. (از ناظم الاطباء). خجالت کشیدن. (فرهنگ فارسی معین): بضاعت به چندانکه آری بری وگر مفلسی شرمساری بری. سعدی (بوستان). برست آنکه در وقت طفلی بمرد که پیرانه سر شرمساری نبرد. سعدی (بوستان). گفت ترسم که پرسندم از آنچه ندانم و شرمساری برم. (گلستان سعدی). مبادا که فردای قیامت به از تو باشد و شرمساری بری. (گلستان سعدی). خداوند سلاح را چون به اسیری برند شرمسای بیشتر برد. (گلستان سعدی). رجوع به شرمساری کشیدن شود.
کلمات هم‌قافیه با «شرمساری بردن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دن» برای سرودن شعر