معنی شاه‌بیت | لغت‌نامه دهخدا

[ بَ / بِ ] (اِ مرکب) بیتی از غزل و یا قصیدتی که از فردها و ابیات دیگر آن غزل یا قصیده بهتر باشد. (از فرهنگ نظام). بیتی که از همهٔ ابیات غزل یا قصیده بهتر باشد. (از بهار عجم) (از آنندراج) (از غیاث اللغات). شعری که از همهٔ اشعار غزل و قصیده بهتر و فصیح تر باشد. (ناظم الاطباء): شاه بیتی ز من حریفی برد روشنم شد که شاه دزدی هست. تأثیر (از بهار عجم). || مخلص شعر. (حاشیهٔ فرهنگ اسدی نخجوانی). ستایشگاه. (حاشیهٔ فرهنگ اسدی نخجوانی).

معنی واژه شاه‌بیت