معنی سپیدرود

[ سَ / سِ ] (اِخ) رودخانه ای است از آذربایجان که بر دیلمان و گیلان گذرد. (برهان) (آنندراج). رودی است معروف مابین قزوین و گیلان. (رشیدی). رودی است عظیم که میان گیلان ببُرَد و بدریای خزران افتد. (حدود العالم): و چون آن رود از این دیه بگذرد برودی دیگر پیوندد که آن را سپیدرود گویند. (سفرنامهٔ ناصرخسرو ص ۶). اندر سنهٔ خمس و اربعمائه [ ۴۰۵ هـ . ق. ] بدر حسنو را با خوشین مسعود کارزار افتاد بکنار سپیدرود. (مجمل التواریخ و القصص ص ۴۰۱). بدر حسنو کشته شد بر جایی که آن را گوش خد خوانند بر کنار سپیدرود. (ایضاً ص ۴۱۰). این بحر سپیدجای ماندم زآن سوی سپیدرود راندم. تحفة العراقین (از شرفنامه).