معنی سپیدروی

[ سَ / سِ ] (اِ مرکب) قلعی را گویند و آن جوهری است که ظروف مس را بدان سفید کنند. (برهان) (جهانگیری) (انجمن آرا): مشتری دلالت کند بر ارزیز و قلعی و سپیدروی. (التفهیم). و دیگران گفته اند اگر قدح از سیم باشد یا از سپیدروی یا از آبگینه... تا بشستن روی پاک شود. (ذخیرهٔ خوارزمشاهی). || (ص مرکب) کنایه از روشن روی و سرخ روی. (برهان). اَغَرّ. (تاج المصادر بیهقی). سپیدرو: پیری رسید و موی سیاهت سپید شد یار سپیدروی سیه موی را مخواه.سوزنی. رجوع به سپیدروی شود. || کنایه از نیک بخت. (برهان). کنایه از مردم نیک بخت، بخلاف سیاه روی، و آن را سپیدکار نیز گویند. (انجمن آرا). سربلند. سرافراز: او بقیامت سپیدروی نخیزد زآنکه سیه بست بر قفای صفاهان.خاقانی. آدم از او ببرقع همت سپیدروی شیطان از او بسیلی حرمان سیه قفا.خاقانی. رجوع به سپیدرو شود.