معنی سپری کردن

[ سِ پَ کَ دَ ] (مص مرکب) پرداخته کردن. ساختن : یا رب مرگ مرا از این دیوان و پریان پنهان کن تا آن مسجد سپری کند و تمام کند، پس خدای عزوجل دعای او اجابت کرد. (ترجمهٔ تاریخ طبری بلعمی). || تمام کردن. به انتها رساندن. بکمال رساندن. پایان دادن : بتا نخواهم گفتن تمام مدح ترا که شرم دارد خورشید اگر کنم سپری. رودکی. از بعد آن کیخسرو دل بر آن نهاد که یکبارگی کار افراسیاب سپری کند و چهار لشکر بزرگ ساخت. (مجمل التواریخ). || رهاندن. نجات دادن : سپری کرد توانند ترا زآتش تیز چون همی زیر قدم گردن کیوان سپرند.؟ || گذراندن. طی کردن : گفتا وزیر ملک چین بودم و عمر در خدمت او سپری کردم. (مجمل التواریخ). || نابود کردن. تارومار کردن : چون خروش بوق شنیدی بیرون آی تا سپاه دشمن سپری کنیم. (مجمل التواریخ). امراء، کمر بندگی دربستند تا به فر دولت او دشمنان را سپری کردند. (مجمل التواریخ).