معنی سودی
4 بازدید
(اِخ) از مردم بوسنه (یوگسلاوی سابق) است. در زبان فارسی و عربی اطلاعات لازم داشت و در اواخر عمر معلمی پیشخدمتهای دربار عثمانی را بر عهده داشت. او راست: شرح بر دیوان حافظ. شرح کافیهٔ ابن حاحب. شرح مثنوی. شرح گلستان. شرح بوستان سعدی. حاجی خلیفه وفات او را بسال ۱۰۰۰ هـ . ق. نوشته ولی وی بوستان را در سال ۱۰۰۶ شرح کرده است. (کشف الظنون).
کلمات هم‌قافیه با «سودی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دی» برای سرودن شعر