معنی سرگردانی
6 بازدید
[ سَ گَ ] (حامص مرکب) حیرانی. تحیر. درماندگی. راه به جائی نداشتن. بیچارگی : در گردش خویش اگر مرا دست بدی خود را برهاندمی ز سرگردانی.خیام. ز سرگردانی تست اینکه پیوست به هر نااهل و اهلی میزنم دست.نظامی. همچو گویی کرده ای گم پا و سر این چه سرگردانی است ای بی خبر.عطار. ذکر سودای زلیخا پیش یوسف کرده اند حال سرگردانی آدم به رضوان گفته اند. سعدی. سر عاشق که نه خاک در معشوق بود کی خلاصش بود از محنت سرگردانی. حافظ.
کلمات هم‌قافیه با «سرگردانی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «نی» برای سرودن شعر