معنی ستوه گشتن
7 بازدید
[ سُ گَ تَ ] (مص مرکب) بجان آمدن. سخت درماندن. خسته شدن. ملول گشتن : در کارها بتا ستهیدن گرفته ای گشتم ستوه از تو من از بس که بستهی. بوشعیب. ز رفتن چو گشتند یکسر ستوه یکی ژرف دریا از آن روی کوه.فردوسی. وز تو ستوه گشت و بماندی از او نفور آن کس کز آرزوت همی کرد دی نفیر. ناصرخسرو (دیوان چ کتابخانهٔ طهران ص ۵۲). وز رنج روزگار چو جانم ستوه گشت یک چند با ثنا بدر پادشا شدم.ناصرخسرو.
کلمات همقافیه با «ستوه گشتن»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «تن» برای سرودن شعر