معنی ستایشگاه
7 بازدید
[ سِ یِ ] (اِ مرکب) شریطه و مخلص شعر را گویند یعنی بیتی که قصیده یا قطعه یا مثنوی بدان تمام شود. (برهان). گریزگاه شعر شعرا از تغزل بمدح ممدوح. (آنندراج). مخلص شعر. (اوبهی) (صحاح الفرس). جای تخلص شعر بود. (لغت فرس اسدی): بنام و کنیتت آراسته باد ستایشگاه شعر و خطبه تا حشر.عنصری. || جای بندگی و ستایش. (آنندراج).
کلمات هم‌قافیه با «ستایشگاه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «اه» برای سرودن شعر