معنی زکی شیرازی

[ زَ کی یِ ] (اِخ) شیخ عبداللََّه بن ابی تراب بن بهرام بن زکی بن عبداللََّه بی خبر است. وی از فحول فضلا و عدول حکمای عهد خود بود. قاضی ناصرالدین بیضاوی و قطب الدین علامه و ابوالنجاش ظهیرالدین عبدالرحمن برغش، تحصیل فضایل در خدمت آن جناب نموده اند و در رسالة الابرار فی الاخیار آمده که او معلم و استاد جمیع فضلا و تمام علمای آن زمان بوده و قاضی بیضاوی از کرامت او نقل کرده... وی در سنهٔ ۶۷۷ هـ . ق. درگذشت. این رباعی بنام اوست: در عالم بی وفا، دویدیم بسی بیچاره تر از خویش ندیدیم کسی تازانهٔ روزگار خوردیم بدهر از دست دل خویش نه از دست خسی. (از ریاض العارفین ص ۱۹۵). رجوع به مجمع الفصحا ج ۱ ص ۲۴۱ شود.