معنی ریثما

[ رَ ثَ ] (ع ق) هرگاه که. وقتی که. || تا. (ناظم الاطباء). این کلمه در اصل مصدر است که آن را بجای ظرف بکار برده اند، چنانکه مقدم الحجّ و خفوق النجم در مثالهای جئت مقدم الحج و ذهبت خفوق النجم را ظرف و به معنی وقت حج و وقت نجم آورده اند. (از اقرب الموارد). || استعمال ریثما بیشتر به صورت مستثنی در کلام منفی است، مانند: مالبثت عنده ریثما فرغنا من السلام. (از اقرب الموارد). || آنقدر و مادام. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || مایلبث الا ریثما کذا؛ ای قدره. ریثما بیشتر از ریث کذا معمول است. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء).