معنی رحماء

[ رَ ] (ع ص) زنی که پس از زاییدن بیمار رحم گردد و بمیرد. (ناظم الاطباء). شتر ماده یا زنی که بعد وضع حمل بیمار گردد و بمیرد. (آنندراج). به معنی رحوم است. (منتهی الارب). || ماده شتری که پس از نتاج به آماس زهدان مبتلا گردد و علتی در آن پدید آید که مانع قبول آب منی شود، یا آنکه بزاید و سلای آن برنیاید. ج، رُحوم. (ناظم الاطباء).[ رُ حَ ] (ع ص، اِ) جِ رحیم. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج) (غیاث اللغات) (اقرب الموارد): {/Bأَشِدََّاءُ عَلَی اَلْکُفََّارِ رُحَمََاءُ بَیْنَهُمْ . ۷-۱۱۴۸:۲۹/}(قرآن ۴۸/۲۹). و رجوع به رحیم شود.