معنی دیوگیر
5 بازدید
[ وْ ] (نف مرکب) کسی که دیو را بگیرد. (برهان).گیرندهٔ دیو. شکارکنندهٔ دیو. || (ن مف مرکب) کسی را گویند که او را جن گرفته باشد. (برهان). دیودار.[ وْ ] (اِخ) نام شهری است در ملک دکن و در این زمان به دولت آباد شهرت دارد. (برهان) (از غیاث) (از آنندراج).
کلمات هم‌قافیه با «دیوگیر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یر» برای سرودن شعر