معنی دعاگر
7 بازدید
[ دُ گَ ] (ص مرکب) دعاکننده. دعاگو: دعاگرند بشاخ چنار بر، گل را تذرو و فاخته و عندلیب و قمری و سار اگر دعاگر گل، بر چنار مرغانند چرا چو دست دعاگر شده ست برگ چنار. معزی. بر تو زبان اهل زمانه دعاگر است جود و سخای تو چو به اهل زمان رسید. سوزنی. چاکری را ز چاکران تو هست دوستی با من دعاگر تو.سوزنی.
کلمات همقافیه با «دعاگر»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «گر» برای سرودن شعر