معنی دحمان
7 بازدید
[ دُ ] (اِخ) عبدالرحمن بن عمرو ملقب به دحمان الاشقر از موالی لیث بن عبدمناة دانای به خنیاگری و از ظرفاء مغنیان مشهور عهد مهدی و هادی خلفاء عباسی است و در زمان هارون درگذشته است. از سعید خنیاگری آموخت و نبوغ یافت و به خلیفه مهدی پیوست. او را در اغانی آوازها است. مردی نیکوصلاح و بسیارنماز بود. از گفته های اوست: «از خنیاگری باطلی شبیه تر به حق ندیدم». وفات وی به سال ۱۶۵ هـ . ق. بوده است. (اعلام زرکلی ج ۲ ص ۵۰۲). رجوع به عبدالرحمن ج ۱ ص ۳۰۸ و قاموس الاعلام ترکی شود.
کلمات هم‌قافیه با «دحمان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر