معنی خودافروز
5 بازدید
[ خوَدْ / خُدْ اَ ] (نف مرکب) افروزندهٔ خود. آتش زنندهٔ خود. آنکه خود را به آتش زند تا دیگران را روشن کند. - شمع خودافروز؛ شمعی که خود را می افروزد و می سوزد تا نور به انجمن دهد. || که بیواسطه آتش روشن کند. کنایه از کسی است که بدون جهت موجب نقار بین مردم شود.
کلمات همقافیه با «خودافروز»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وز» برای سرودن شعر