معنی واژه حارصة

[ رِ صَ ] (ع ِا) شجه ای که پوست سر را اندک شکافد. جراحت سر که پوست بشکافد. (مهذب الاسماء). شکستگی سر که تنها پوست کمی بشکافد. خستگی سر که پوست بشکافد. جراحتی که در اثر آن قسمتی از پوست سر یا صورت بریده شود. بازلة. متلاحمة. || الحارصة و هی التی تقشر الجلد و فیها [ ای دیتها ] بعیر، و هل هی الدامیة؟ قال الشیخ [ شیخ طوسی ] نعم. والروایة ضعیفة والاکثرون علی أن الدامیة غیرها و هی روایة منصوربن حازم عن ابی عبداللََّه (ع). ففی الدامیة اذاً بعیران، و هی التی تأخذ فی اللحم یسیراً. و اما المتلاحمة فهی التی تأخذ فی اللحم کثیراً ولا یبلغ السمحاق، و فیها ثلاثة أبعرة، و هل هی غیر الباضعة؟ فمن قال الدامیة غیر الحارصة فالباضعة والمتلاحمة واحدة، و من قال الدامیة والحارصة واحدة فالباضعة غیرالمتلاحمة... (شرایع چ ۱۳۱۱ ص ۳۴۳ باب دیات) (دکری ج ۲ ص ۵۹۸ و ۶۵۶). || ابری که باران آن زمین را بخراشد از سختی. ج، حوارص.