معنی جذمور

[ جُ ] (ع اِ) اصل و بن هرچیز یا اول آن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج). جِذمار. (اقرب الموارد). || پاره ای از شاخ درخت که بر تنه مانده باشد بعد از بریدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). نبعه در وقتی که بریده شود و پاره ای از آن باقی ماند. (از اقرب الموارد). پاره ای از اصل سعفة. [ شاخ درخت خرما ] . (از اقرب الموارد). ج، جَذامیر. (منتهی الارب) (آنندراج). و بگفتهٔ ابن اعرابی جذمور باقیماندهٔ هر چیز بریده شده و جذمور الکباسه بهمین معنی است. (از اقرب الموارد). قطعه. پاره. یقال: ضربه بجذموره؛ اَی بقطعته. (از نشوء اللغة ص ۳۶): فان یکن أطربون الرّوم قطّعها فاِنّ فیها بحمداللََّه منتفعا بَنانتانِ و جذمور اُقیم بها صدرَ القناة اذا ما صارِخ فَزعا. عبداللََّه بن سَبرة (از نشوءاللغة). اخذه بجذامیره؛ یعنی گرفت همهٔ آن را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).