معنی تنکیت

[ تَ ] (ع مص) پدید آمدن پختگی در خرما. (تاج المصادر بیهقی) (از اقرب الموارد). || نزد بلغا آنست که سخنگو برای ایراد مقصود خویش باآنکه الفاظ متعدد مرادف یکدیگر در نظر دارد، لفظ مخصوصی را بین آن الفاظ برگزیند بمنظور نکته ای و از سایر الفاظ صرف نظر کند و البته برتری لفظ برگزیده شده بر مرادف خود باید واضح و روشن باشد، کقوله تعالی: و انه هو رب الشعری ، که مابین ستارگان، شعری را برگزیده با آنکه او تعالی شأنه پروردگار همهٔ کواکب و آفریدگار تمامی این عالم هستی است. برای این نکته که در زمان پیمبر اسلام مردی معروف به ابن ابی کبثة ظهور کرد و ستارهٔ شعری را پرستید و مردم را نیز به پرستش آن خواند. برای سرکوب و تقریع مدعی این آیت نازل گردید. (کشاف اصطلاحات الفنون): و قد رأیت اشیاء کثیرة من کتب جالینوس و غیره بخطه [بخط ازرق ] و بعضها علیه تنکیت بخط حنین بن اسحاق بالیونانی. (عیون الانباء ج ۱ ص ۱۸۷).