معنی بیطاعتی
5 بازدید
[ عَ ] (حامص مرکب) نافرمانی. طاعت و بندگی نکردن : نشنودم [ خواجه احمد ] که از وی تهوری و بی طاعتی که اندک دل بدان مشغول باید داشت. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۲۲۲). دلت گر ز بی طاعتی زنگ دارد هلا به آتش علم و طاعت گدازش. ناصرخسرو. بی طاعتی ای مرد همی کار ستور است عار است مرا زین خر اگر نیست ترا عار. ناصرخسرو. بی طاعتی امروز چو تخمی است کزان تخم فردا نخوری بار مگر انده و تیمار. ناصرخسرو.
کلمات همقافیه با «بیطاعتی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «تی» برای سرودن شعر