معنی بی‌طاعت
6 بازدید
[ عَ ] (ص مرکب) (از: بی + طاعت) بدون پرستش و عبادت. آنکه به بندگی نگراید: از آن پس کت نکوییها فراوان داد بی طاعت گر او را تو بیازاری ترا بیشک بیازارد. ناصرخسرو. بی طاعتی داد این جهان پر از نعیم بیمرش وین بیکناره جانور گشتند بنده یکسرش. ناصرخسرو. مردم از گاو ای پسر پیدا بعلم و طاعتست مردم بی علم و طاعت گاو باشد بی ذنب. ناصرخسرو. امید است از آنان که طاعت کنند که بی طاعتان را شفاعت کنند.سعدی. رجوع به طاعت شود.
کلمات هم‌قافیه با «بی‌طاعت»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «عت» برای سرودن شعر