معنی بیابانگرد
5 بازدید
[ گَ ] (نف مرکب) کسی که در بیابان زیست میکند. صحراگرد باشد. بدوی. چادرنشین : کرد صحرانشین کوه نورد چون بیابانیان بیابان گرد.نظامی.
کلمات همقافیه با «بیابانگرد»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «رد» برای سرودن شعر