معنی بقعاء
5 بازدید
[ بَ ] (ع ص) پیسه. مؤنث ابقع. ج، بُقع. (ناظم الاطباء). گوسفند سیاه بنقطه. ج، بقع. (مهذب الاسماء). || (اِ) سال قحطناک یا سال فراخ که در آن تنگی هم باشد. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). سالی که در آن خصب و قحطی باشد. (از اقرب الموارد).[ بَ ] (اِخ) نام پدر بطنی از تازیان. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج).
کلمات همقافیه با «بقعاء»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اء» برای سرودن شعر