معنی بزه‌گار
6 بازدید
[ بَ زَ / زِ ] (ص مرکب) بزه کار. گناه کار. خطاکار: و اگر دختر آید باری بزه گار نشود. (فارسنامهٔ ابن البلخی ص ۳۱). اما ترسیدم که بدخویان ترا صورتی نمایند و در حق فرزند خویش بزه گار شوی. (فارسنامهٔ ابن البلخی ص ۹۹). رجوع به بزه کار شود.
کلمات هم‌قافیه با «بزه‌گار»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «گار» برای سرودن شعر