معنی بزهکردن
6 بازدید
[ بَ زَ / زِ کَ دَ ] (مص مرکب) گناه کردن. خطا کردن. عصیان کردن : از بزه کردنش عجب ماندند بزه گر زین جنایتش خواندند.نظامی. بچه دیر ماندی ای صبح که جان من برآمد بزه کردی و نکردند مؤذنان ثوابی.سعدی. و رجوع به بزه شود.
کلمات همقافیه با «بزهکردن»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «دن» برای سرودن شعر